ΣΕΜΟΝΙΔΗΣ

Γυναικὸς οὐδὲν χρῆμ' ἀνὴρ ληι5ζεται
ἐσθλῆς ἄμεινον οὐδὲ ῥίγιον κακῆς.

Χωρὶς γυναικὸος θεὸς ἐποίησεν νόον
τὰ πρῶτα. Τὴν μὲν ἐξ ὑὸς τανύτριχος,
τῆι πάντ' ἀν' οἶκον βορβόρωι πεφυρμένα
ἄκοσμα κεῖται καὶ κυλίνδεται χαμαί·
αὐτὴ δ' ἄλουτος ἀπλούτοις' ἐν εἵμασιν
ἐν κοπρίηισιν ἡμένη πιαίνεται.
(...)
Τὴν δ' ἐκ μελίσσης· τήν τις εὐτυχεῖ λαβών·
κείνηι γὰρ οἴη μῶμος οὐ προσιζάνει,
θάλλει δ' ὑπ' αὐτῆς κἀπαέξεται βίος.
Φίλη δὲ σὺν φιλεῦντι γηράσκει πόσι
τεκοῦσα καλὸν κοὐνομακλυτὸν γένος.